De dood heeft het steeds moeilijker in The Walking Dead

Ik ga maar meteen met de dood (lees, de deur) in huis vallen. Het zevende seizoen van The Walking Dead stelt wederom teleur. Ik heb nu echt officieel een haat-liefdeverhouding met deze serie. Ik ben gelukkig nog niet aan het hate-watchen, maar ik ben inmiddels wel al langere tijd aan het hope-watchen. Om eerlijk te zijn maak ik mij ook geen illusies meer. Ik ben een fan van deze serie die altijd moeite zal hebben met dat wat ik op mijn beeldscherm zie. Vooral als ik dan een overbruggingsseizoen als dit seizoen voor mijn kiezen krijg. Dit seizoen van The Walking Dead gaat verder na de cliffhanger van seizoen zes. Wij komen erachter wie zijn gesneuveld door de hipste knuppel ooit. Spannend… Uhm, valt best mee.

Leuk geprobeerd, guys. Leuk geprobeerd…

De eerste seizoenshelft staat in het teken van de onderdrukking van Negan (Jeffrey Dean Morgan). The Walking Dead wilt de kijker goed duidelijk maken dat er met The Saviors niet te sollen valt. Je merkt dat de makers willen tonen hoe verslagen en moedeloos de groep is. Zij zijn in de minderheid, hebben minder middelen en hun moraal is gebroken. De Amerikanen zouden zeggen ‘there is a new sheriff in town’. De tweede seizoenshelft staat dan weer in het teken van het verzet tegen The Saviors. De groep komt tot het besef dat zij wel moeten vechten als zij hier uit willen komen. Dat er iemand moet opstaan om hun manier van leven te waarborgen/beschermen. Op zich is dat een solide gegeven en als kijker begrijp ik de indeling van het seizoen ook wel. Het probleem is echter alles wat ertussen gebeurt.

Zelfs de meest verstokte fan zal moeten toegeven dat The Walking Dead in seizoen 7 gewoon flink aan het rekken is. Het lijkt of de serie een stretch-broek past. In de eerste seizoenshelft is de serie te lang bezig met ons duidelijk maken dat The Saviors de groep van Rick onder de duim heeft. Vervolgens wordt er uitgebreid de tijd genomen om de confrontatie tussen The Saviors en de andere groepen zo lang mogelijk uit te stellen. Dat betekent verhaallijnen en afleveringen rond personages (Tara, Eugene) waar je op dat moment helemaal niet op zit te wachten. Op dat moment wil je meer te weten komen over de nieuwe groep die wij leren kennen in de tweede aflevering. Of de belangrijkste personages vaker in dezelfde aflevering zien. Als ik dan lees dat men 20 seizoenen wil maken, dan heb ik sterk het idee dat bepaalde keuzes echt niet om artistieke redenen gemaakt worden.

Say hello to Lucille

Dit is ook het seizoen waar wij eindelijk kennis maken met Negan. De man wordt in het begin van het seizoen sterk gespeeld door Jeffrey Dean Morgan. Ik zeg nadrukkelijk begin van het seizoen. Met het acteerwerk van Morgan is absoluut niets mis, maar wat is Negan dan eendimensionaal, zeg! Wow… Het is hetzelfde trucje dat steeds opnieuw wordt herhaalt. De man grijnst, is theatraal, slaat stoere taal uit, intimideert wat en grijnst weer verder. Later probeert men Negan ‘normaler’ te maken. Helaas is het kwaad dan al geschied en is de man die wij moeten vrezen een soort clown geworden. Dat kan niet de bedoeling zijn. Een eendimensionaal personage werkt misschien in een comic. Op televisie werkt dat echter niet. Je zult simpelweg een personage meer diepgang dienen te geven voordat het publiek het beu is.

Het komt er grotendeels op neer dat er weer teveel aan te merken is op de creatieve keuzes die worden gemaakt. Een personage als Rosita, bijvoorbeeld, heeft na de gebeurtenissen van de seizoenspremière terecht een appeltje te schillen met Negan. Vervolgens haalt zij eigenlijk het hele seizoen het bloed onder je nagels vandaan met hinderlijk gedrag en domme beslissingen (datzelfde geldt in mindere mate voor Carl en Sasha). Dat is grotendeels niet de schuld van de acteurs. Dit is nou eenmaal het materiaal waar zij hun mes en vork in moeten steken. Zelfs Meryl Streep kan niet uit de voeten met zulk materiaal. Er gebeurt dit seizoen uiteindelijk simpelweg te weinig dat de aandacht vast houdt. Erger nog, er gebeuren teveel dingen waar je kritische kanttekeningen bij kunt plaatsen. Dat is een probleem.

Het wordt oorlog in seizoen 8

De clash zal dan eindelijk plaatsvinden. Ik heb er eerlijk gezegd gemengde gevoelens bij. Kijk niet raar op als dit het laatste seizoen is dat ik een recensie schrijf over deze serie. Er zijn gewoon teveel goede series op televisie om te blijven schrijven over een serie die mij vaker frustreert dan enthousiasmeert. Stoppen zal ik niet, maar ik verwacht geen hoogstandjes meer van The Walking Dead. De afgelopen twee seizoenen hebben mij een nare bijsmaak gegeven. Dat is jammer, want ik ben een fan en dit is nog steeds een van de series die ik als eerste kijk. Ik ben echter nooit een kijker geweest die altijd maar excuses zoekt. Als het niet goed is, dan is het gewoon niet goed. Het zevende seizoen van The Walking Dead is helaas niet goed.

The Walking Dead - Seizoen 7
Er is veel mis met het zevende seizoen van The Walking Dead. Meer kan ik er niet van maken.
5.5Totale score

Over de auteur

Owner/Blogger
Google+

Voormalig redacteur bij Film Abides en Mijn Serie. El Capitan bij Meneer Vevie. Ik ben ikke. I have never claimed to be anyone else. Tof dat je meeleest met mijn avonturen.

Gerelateerde berichten

Geef een reactie